Wonen in een gast gezin – Deel 3

Per februari ben ik weer een nieuwe ervaring gestart: Wonen in een gast gezin. Toch denk ik dat er veel twijfel is over wonen in een gast gezin en hoe het zal zijn. Ik ga daarom proberen in combinatie met mijn verwachtingen en realiteit een goede interpretatie te geven van wat je kan verwachten. Als je me volgt heb je misschien gelezen dat ik ‘changes for the good’ had deze twee weken.

Verwachting en realiteit na twee maanden

Mijn vorige gast gezin was niet tevreden te houden. Misschien is dat de beste uitdrukking. Ik zag ze bijna tot niet, maar mijn gastmoeder wilde toch de touwtjes in handen houden. Zo kreeg ik berichtjes over dat ik me schoenen moest afvegen, geen spullen op mijn kamer vloer moest hebben etc. Mijn lontje is niet zo kort dus ik kon daar allemaal wel mee leven, maar ik zat niet lekker in me vel.

Twee weekenden geleden waren er dingen gebeurd tegen de principes van een gastkind hebben. Ze had me persoonlijke spullen veranderd, toilet producten van mij weggegooid en handelde een situatie niet als een gastouder zou moeten doen. Dit heeft mij gebracht tot het wisselen van gast gezin. Het voelde een beetje als niet in het plaatje passen en dat vond ik een beetje rot. Mijn gast gezin zou ik als vrienden kunnen respecteren, maar om mee samen te wonen was heel moeilijk. Er was gewoon een echte hiërarchie in wat ik niet mag en waar ik op word gewezen, elke dag weer.

De Costa Ricaanse huishoudens

Zo heb ik de situatie neergelegd bij mijn bedrijf en ben ik gewisseld van gast gezin. Eentje met iets minder organisatie als mijn vorige. Ik was vorig paasweekend weg, maar deze week heb ik een goede indruk gekregen van mijn gast gezin.

Het gastgezin bestaat uit de moeder, 4 kinderen en een kleinkind. Buiten dit om heeft ze een aparte ingang voor een maximum van 3 gast kinderen. Ik woon nu met één ander gast kind, dit brengt mij het sociale contact dat ik enorm miste. Het begon al heel anders dan bij mij vorige gast gezin. Ze vertelde me welke ruimtes ik mag gebruiken en dat het mijn leven is. Ik kan eten eten in mijn kamer (yes!) en als ik wil kan ik mee eten voor een klein prijsje en vrienden uitnodigen.

De sfeer

Een sfeer waar je naar thuis wil komen. Als ik even geen zin heb in mensen hoef ik niet eens door de woonkamer naar mijn kamer te gaan. Ik kan gewoon lekker de deur dichtdoen zonder me slecht te voelen. Als ik een praatje wil maken kan ik altijd binnen lopen. Ik heb geen maaltijden inclusief dus ze vroeg mij of ik hou van koken. Het weekend dat ik weg ging heeft ze een mini keukentje voor me gebouwd in de garage.

Fantastisch, hierdoor kan ik koken wanneer ik wil. Ik voelde bij mijn vorige gezin erg ongemakkelijk om te koken na 9 uur, want hun waren al aan het slapen. Ik had lekker me eigen muziekje aan en kon mijn eigen eten eten met de rest. Mijn gastmoeder wilt mij oprecht leren kennen dus kwam naast mij zitten en begon een gesprek met me en zo heb ik dinsdag avond het gezin echt beter leren kennen.

Een groot verschil met mijn vorige gezin die ik niet eens kon vertellen dat mijn vriend me komt opzoeken.

Mijn tips van deze maand:

  • Probeer het altijd zelf op te lossen als je niet lekker zit in je vel, maar weet je eigen limieten. Mijn ouders hadden me er eigenlijk op gewezen dat als ik een dag een rothumeur zou hebben, het gewoon niet goed zou gaan met mijn vorige gezin.
  • In mijn vorige gastgezin probeerde ik gebruik te maken van de ruimtes buiten mijn kamer, maar wanneer mijn gast ouders thuis kwamen was het slechts een hoi en daardoor voelde ik me niet op mijn gemak als hun er waren. Bij mijn nieuwe gezin hebben ze een tuin en de woonkamer, zo kan ik buiten mijn kamer zijn en niet iemand tot last zijn. Ook al krijg ik hier wel een warm welkom als ik binnenkom.
  • Durf te vragen. Ik heb toch met een onderbuik gevoel gestaan dat het misschien raar was om me eigen eten te eten terwijl hun aan het eten waren. Uiteindelijk toch gedaan en dat was een hele fijne sfeer. Mijn vorige gast gezin zou me de hele tijd aankijken wanneer ik eens mijn afwas zou schoonmaken, maar hier zijn ze in al deze huishoudelijke taken een stuk vrijer.

Ervaring van de maand

  • Mocht je echt niet lekker in je vel zitten als ik. Het is beter voor je eigen ervaring om te veranderen. Bij mijn vorige gezin ging alles om organisatie en structuur. Ik was bijvoorbeeld het meisje dat het laatste beetje shampoo gebruikt en zij kon dat niet verwerken. Net als kruimels op de vloer of überhaupt iets op de vloer.
  • Ik hoef niet meer na te denken over elke stap die ik zet. Al kom ik laat thuis ben ik niemand tot last en er is interesse in mij leren kennen als gastkind. Mijn vorige gastgezin heeft nog steeds geen flauw benul wie ik echt ben. Het ligt aan de persoon, maar aangezien ik in Costa Rica niet veel mensen heb heeft dit geleid tot heimwee.
  • ‘Costa Ricanen liggen vroeg in bed. Probeer een hobby te vinden zodat je niet in hun ‘saaie’ ritme stapt’ Dit schreef ik vorige maand en in mijn gast gezin heb ik mijn eigen leven/ritme terug. Ik lig na 21:30 in bed en dat is heel wat ik Costa Rica, want rond 6 uur ben je gewoon wakker. Een praatje in de avond en dingen kunnen uitstellen als de afwas helpt ook gewoon enorm.

Hoe was mijn eerste impressie met een gast gezin?

Geef een reactie